İslam Azərbaycanda (İslam.Az)

Nəzəriyyə ilə praktikanın üst-üstə düşməməsi xoşagələn hal deyil. Xüsusən də İslamı təbliğ edənlərin davranışlarında. Məsələn, biri çıxıb minbərə elə hey gecə namazlarının fəzilətindən dəm vurub özü gündəlik namazlarını qəzaya verirsə, o zaman onun moizəsinin təsiri sıfıra bərabər olacaq. Bəlkə daha da pis, din haqqında fərdlər əsasında fikir yürüdən bəzi insanları ümumiyyətlə dindən uzaqlaşdıracaq. Həmçinin daim Peyğəmbərin (s) dözümlüyündən, həlimliyindən, xoş rəftarından danışaraq ətrafdakıları buna dəvət edən birisinin nəzəriyyəni praktikada reallaşdıra bilməməsi ancaq təəssüf doğurur.

Yaxşılığa dəvət və pisliklərdən çəkindirmək Füruiddinin tərkib hissəsidir və hər bir müsəlman da buna bacardığı qədər əməl etməlidir. “Bacardığı qədər”i təsadüfən qeyd etməmişik. Çünki bəzən müsəlman əmr-bi-mərufu və nəhy-əz-münkəri bacarmır. Amma ona elə gəlir ki, bu işin öhdəsindən ustalıqla gəlir. Nəticədə isə qaş düzəltdiyi yerdə gözü çıxarır. Bəs hansı dəvət və hansı çəkindirmə məqbuldur?

Allahın yaratdığı bəndələrin bu dünyada icra etdikləri funksiyaları müxtəlif göstəricilərə görə bölə bilərik. Bu göstəricilər sırasında iki xüsusiyyət xüsusi diqqətə layiqdir: məlumat baxımından ötürücü və qəbuledici.

Yenə aləm dəydi bir-birinə. Dini çevrələrdə kifayət qədər tanınan rozəxan “şok açıqlamaları” ilə gündəm yaratdı. Arkadaşlarımız demişkən, qısa özəti belədir: sən demə Həzrət Əli (ə) Xeybər qalasının qapısını iki barmağı ilə çıxarıb. Bu zaman da müqərrəb mələklərin qanadları onun ayağının altında olub. Bu iddianın mənbəyi kimi isə “Tarixi Təbəri” qeyd olunur. İnanmayanlar üçünsə eksklüziv olaraq Allaha, Qurana and içilir.

Maraqlıdır, görəsən müsəlmanların duaları niyə qəbul olmur? Neçə illərdir torpaqlarımız işğaldadır. Bütün camaat və bayram namazlarından sonra minbərdən tezliklə əzəli yurdumuzun erməni tapdağından azad olunması üçün dua edilir, toplaşan minlərlə insan da “Amin!” söyləyir. Amma nə fayda? Vəziyyət heç yaxşıya doğru dəyişmir, demək olar ki, hər gün şəhid veririk. Heç olmasa 100 metr irəliləyəydik! Amma, yox, dualarımızın “kalorisi” buna da yetmir.

Bir müddət öncə bütün dünya Türkiyədə baş verən vəhşi cinayətdən lərzəyə gəldi. Özgecan Aslan adlı qız təcavüzə məruz qaldıqdan sonra qətlə yetirildi, sonra isə cəsədi yandırıldı. Buna qədər də istər dünyada, istərsə də Azərbaycanda cinsi zəmində normal insan psixikasına sığmayan cinayətlər baş verib. Belə barbarlıqların sabah da təkrarlanmayacağına isə heç kim zəmanət verə bilməz. Statistik rəqəmlər sözügedən cinayətlərin artım tendensiyasından xəbər verir. Axı niyə? Nə baş verir? Dünya, bəşəriyyət harda səhv etdi ki, belə bir murdarlığ günbəgün çoxalır? Xüsusən də Azərbaycanımızda belə vəhşiliklərin yayılması narahat edir və həyəcan təbili çalmağa vadar edir.

İslama görə sədəqə vermək böyük savabdır. Bunu həm Quranda Allah bəndələrinə buyurur, həm də bu barədə kifayət qədər hədislər mövcuddur.

“Bir ölüm – faciədir, milyon ölüm – artıq statistikadır”. Dəhşətli sözlərdir. Bəziləri bu ifadənin müəllifliyini İosif Stalinə aid etsələr də, əslində bunu Remark 1956-cı ildə yazdığı “Qara abidə” əsərində qeyd edib.

Türkiyənin məşhur müğənnisi və rejissoru Mahsun Kırmızıgül jurnalistlər qarşısında çıxış edərkən Bakıdan danışıb. Bu dəfə adət etdiyimiz tərif olmayıb. Kırmızıgül “qırmızı-qırmızı” bizi tənqid edib: “Bakı çox dəyişib, küçələr, şəhərin memarlıq quruluşu çox dəyişib. Çox sevinirəm bu inkişafa görə. Amma inkişaf tək binalarla olmur. Mədəniyyət də inkişaf etməlidir”.

Son günlər istər sosial şəbəkələrdə, istərsə də elektron KİV-də ən çox müzakirə edilən məsələ Babəklə Şah İsmayıl Xətainin kimliyi və bu tarixi şəxsiyyətləri yenidən dəyərləndirmək fikrinə düşən Fazil Mustafadır. İş o yerə gəlib çatıb ki, artıq ermənilər də millət vəkilinin bəyanatlarını diqqətlə izləməyə başlayıblar. Bu da anlaşılandı. Fazil bəyin “1918-ci ilə qədər Azərbaycan adlı dövlət olmayıb” deməsi düşmənlərimizin ürəyinə yağ kimi yayılıb. Bunu dərhal bir çox erməni saytı tirajlayıb. Bu da bəzi vətəndaşlarımıza “Fazil düşmənin dəyirmanına su tökür” ifadəsini dilə gətirməyə əsas verib. Bəziləri isə hətta “Fazil ermənilərə işləyir” söyləməkdən də çəkinməyiblər. Bu hadisələrin qısa xülasəsi. İndi isə keçək əsas məsələyə.