İslam Azərbaycanda (İslam.Az)

Bir səsin sorağına yığışmışdı hər kəs. Üzdə təbəssümlə yanaşı, həsrət nisgili var idi. Uzaqda görünən dağıdılmış evlər, yandırılmış kəndlər görünürdü. Camaatın arasından bir nəfər əlini uzadıb təxminən 3 kilometr aralıda olan evi göstərdi: “Bizim evimizdi. 20 ildir həsrətindəyəm həyətimizin. Allah baisin evini yıxsın”.

İki gün əvvəl rayona yas məclisinə getmişdim. Vəfat edən yaxın qohumun övladları təbii ki, ataları üçün məclis qurumuşdular. İnsafən, elə də israfçılıq yox idi. Çay, xurma, qənd, limon. Yemək qismində isə plov idi. Amma hər kəsə ayrıca qabda. Yəni, daha “obşi qabda” yemək verib israf eləmədilər. Məqsədim yas məclisi haqqında deyil, orada rast gəldiyim maraqlı bir olaydan yazmaqdır.

“Hər udum suda bir əzab, hər bir loxma təamda bir qüssə var.”

Hz. Əli (ə)

Son zamanlar sosial şəbəkələrdə, müxtəlif saytlarda yeni-yeni “peyğəmbərlər” peyda olur. Özünə rəsul, elçi, övliya, imam deyənlər də az deyil. Bunların hamısının qaynağı isə, öz iddialarına görə, vəhydir. Amma maraqlıdır ki, bu vəhy kimdən gəlir? Bu barədə bir az sonra.

Dünən baş verən bir hadisədən yazmaq istəyirəm. Hamımızın “Tarqovu” kimi tanıdığı Nizami küçəsində kiçik heykəllər qoyulub. Bəziləri həmin heykəllərlə şəkil çəkdirir, bəziləri isə həmin heykəllərə sadəcə maraqla baxıb keçir. Amma bəziləri isə...

Ölümə yəqini var, amma, dünya ilə fərəhlənir. İnsan xislətindədir bu. Əlində olan dünya ilə fəxr edər, amma Allahı unudar. Övladları ilə fəxr edər, ancaq bunun Allah tərəfindən bəxş olunduğunu yaddan çıxarar. Ona bir bəla üz verdikdə isə dərhal xatırlayar və ölümün haqq olduğunu anlayar amma...

Ötən həftə dostlarımdan birinin atası vəfat etmişdi. Yaşadıqları ərazidən tamamilə uzaq bir yerdə dəfn etdilər. Əvvəlcə elə bildim ki, buranı seçməkdə bir özəllik var. Adətən insanlar yaxın adamlarını bir yerdə dəfn edirlər ki, ziyarətə gələndə rahatlıq olsun. Həm də buna bir mənəvi tərəf də düşünürlər. Məsələn, “qoy bir-birinin yanında olsun” (əslində kimin kimin yanında olacağını qiyamət günü biləcəyik.) Amma sonradan məlum oldu ki, evlərinə yaxın ərazidəki qəbiristanlıqda yer olmadığından bu addımı atıblar. Dostumun başqa bir sözü də məni düşünməyə vadar etdi: “Bura ucuzluqdu. Bizim yanımızdakı qəbiristanlıqda yer yoxdur, olsa da, çox baha başa gəlir.”

Yazının başlığını oxuyub eyniadlı filmdən söhbət açacağımızı düşünməyin. Burada haqqında yazacağımız QALA fərqli anlamdadır.

Yollarına baxa-baxa qalmışam. Görəsən haradasan, sevgili yar? Sənin gözlərimdən uzaq olmağın darıxdırır qəlbimi. Sənin yolunu Hz. Yəqubun (ə) Hz. Yusifi (ə) gözlədiyindən çox gözləyirəm. Ey gözümün nuru, sinəmdəki ahı yalnız sənin gəlişin sağalda bilər. Bu qədər intizarın yetər də artar. Bəlkə bir anlıq da olsa mənim günahdan pərdələnmiş gözlərimə görünəsən. Axı bu qədər hicranın qəmindən bükülmüş belim, əyilmiş vücudum sənin intizarındadır.

Son günlərdə dünyada yaşanan "21 dekabr: Qiyamət böhranının" ardından mətbuatda maraqlı bir informasiya yazılmışdı: "Qiyamət dekabr ayının 23-ə kimi təxirə salınır."