İslam Azərbaycanda (İslam.Az)

Məşhur İran ağırlıqqaldıranı Hüseyn Rezazadədən soruşurlar ki, "Sizcə, ən ağır çəki nə qədərdir ki, onu qaldırana həqiqi Pəhləvan deyilsin?"

Cavabında bildirir ki, "Məncə, ən ağır çəki 400-500 qramlıq ədyaldır ki, hər kəs onu qaldırıb sübh namazını və ya gecə namazını qılsa, ona əsl Pəhləvan demək olar".

Bir qazi ətrafdakıları əmmaməsinin böyüklüyü ilə təəccübləndirirdi, bundan hörmət qazanmaq üçün istifadə edirdi. Amma heç kim bilmirdi ki, əmmaməsinin belə görünüş alması üçün o, pambıq, keçə, hətta köhnə paltarların qalıqlarından da istifadə edir.

"Biz bir nəfər var-dövlət sahibinin öz malını və pulunu dəlicəsinə sağa-sola səpələdiyini gördükdə təəssüf edirik ki, niyə malının qədrini bilmir, nə üçün onu faydalı işlərə xərcləmir?! Əvvəlcədən onun bədbəxtliyə sürükləndiyini proqnozlaşdırırıq ki, o hansı bədbəxtliklə üzləşəcək, sonra özü necə təəssüflənəcək, amma bunun bir faydası olmayacaq. Ancaq bizim özümüz böyük bir sərmayə ilə bağlı həmin miqdarda qəflətdəyik. O sərmayə vaxt və zamandır.

Çovğunlu qış gecəsi bir ailənin odunu qurtardı. Ata baltanı götürüb yaxınlıqdakı meşəyə getdi və quru ağac taparaq onu kəsdi.

Alicənab və səxavətli kişinin həyat yoldaşı bir dəfə ona irad tutur:

Bir hökmdar başçılıq etdiyi dövlətdə maarifləndirici tədbiri həyata keçirmək istəyirdi. Amma camaat hər dəfə müxtəlif bəhanələr gətirir və hökmdara imkan daxilində müqavimət göstərirdilər. Nəhayət hökmdar müdrik məsləhətçisinə müraciət etdi və əhvalatı danışdı. O isə öz növbəsində soruşdu:

Günlərin birində məşhur sufi Həbib Əcəmi çayda çimmək qərarına gəlir, paltarlarını isə kimsəsiz sahildə qoyur. Bu vaxt həmən yerdən təsadüfən Həsən Bəsrəli keçirmiş. Nəzarətsiz qalan paltarları görən onun sahibini ürəyində məzəmmət edir. Sonra da sahildə əyləşib paltarlara qarovul çəkmək qərarına gəldi.

İslam.az oxucularına  bir cərrahın düşündürücü xatirələrini təqdim edir.

Məsumların, övliyaların Allah yanında məqamları, bu dünya üzərindəki müəyyən təsərrüfləri bir sirr olaraq qalır, bizə tam məlum deyil. İbn Xəldun kimi böyük şəxsiyyət özünün məşhur “Əl-müqəddimə” əsərində əksər inanclara, xürafatlara qarşı çıxır, amma övliyalar haqqında ən yaxşı halda susur, çox vaxt “Allahu -ələm” deyib keçir. Onların məqamı bizə məlum deyil, “mən də bilmirəm bu nədir” deyib keçir.

Bir müsəlman imanın zirvəsinə çatmaq, günahlardan azad olmaq, xüsusən də təkəbbürdən qurtulmaq arzusunda idi.