İslam Azərbaycanda (İslam.Az)

Əli gözlərini açanda ətrafa sükut çökmüşdü. Bir anlıq da olsa özünü rahat hiss etdi. Amma ayağındakı ağrı onu çox rahatlanmağa qoymadı.  Qaranlıq otaq, soyuq və nəm döşəmə üzərində uzanmışdı. ətrafa nəzər saldı. Amma deyəsən buranın pəncərəsi də yox idi. Bir anlıq öz-özünə düşündü. Bəlkə mən ölmüşəm. Bura da cəhənnəmdir. Yox ola bilməz. Axı cəhənnəmdə od var istidir. Bura isə soyuqdur. Yoxsa qəbirdəyəm. İlahi mən ölmüşəm. Əlləri ilə bədəninə toxundu. Yox əynində paltarı var idi. Birdən yadına düşdü ki, cibində balaca fənəri var. Amma onu da yerində tapmadı. Xatırlamağa çalışdı Əli olanları.

Ariflərdən biri öz şagirdi ilə birlikdə qayıqda gedirdi. Şagird nəsə ağıllı bir söz deyib ustadın xoşuna gəlmək istəyir. Bu məqsədlə xeyli fəkirləşdikdən sonra qayığın dibini göstərib deyir:

Bir gün siçan görür ki, fermanın sahibi tələ qoyub. O bu barədə toyuğa, qoyuna və inəyə danışdı. Amma onlar hamısı bele cavab verdilər: "Tələ — bu sənin problemindir, onun bizə heç bir aidiyyəti yoxdur"!

Kərbəla müsibətindən bir az sonra kufəlilərin bir dəstəsi Abdullah ibn Ömərin yanına gəlib ondan soruşurlar:

Bir gün yolçulardan biri bir bağın yanından keçirmiş və bağın içində bir müqəvva görür.

Qurani-kərimin ecazkar xüsusiyyətləri barədə indiyə kimi çox yazılmış və danışılmışdır. Bu tədqiqatlarda Müqəddəs Kitabın mətnindəki söz və hərflərin təkrarlanma mexanizmi, hərflərin növbələşmə qanunauyğunluğu, kəlmələrin rəngarəng məna çalarları, bir çox elmi kəşflər barədə irəlicədən xəbər verilməsi, ayələrin asanlıqla əzbərlənə bilməsi və s. cəhətlər ön plana çəkilmişdir. Lakin Quranın ecazlarından biri də bundan ibarətdir ki, o, gündəlik həyatda insanın bir çox ehtiyaclarını ödəyə bilən ayələrdən təşkil olunmuşdur. Yəni insan gün ərzində ən azı bir neçə suala yalnız Quran ayələri vasitəsilə cavab verə bilər və bu zaman başqa kəlmələr işlətməyə ehtiyac qalmaz. Tarixdə Quranın bu ecazını həyata keçirməyə müvəffəq olmuş bir qadın haqqında məlumat verilir. O, bir neçə il Həzrət Fatiməyə (ə) xidmət etmək şərəfinə nail olmuş, nümunəvi elmi və əxlaqı ilə seçilmiş Fizzədir. Nə qədər qəribə görünsə də, rəvayətlərə görə, Fizzə düz iyirmi il (bəzi rəvayətlərə görə, hətta qırx il) yalnız Quran ayələri vasitəsilə danışmış, söhbətlərində ayələrdən savayı heç bir söz işlətməmişdir.

Ata və oğulu meşədə gəzirlərmiş. Birdən uşağın ayağı ilişir və yıxlır və canı yanıb 'AHHHHH' deyə qışqırır. İrəlidə bir dağın təpəsindən 'AHHHHH' deyə bir səs eşidir və təəccüblənir.Bu səs uşağa maraqlı gəlir və ''Sən kimsən?'' deyə qışqırır. Aldığı cavab "Sən kimsən?" olur.Uşaq bu cavaba hirslənib - ''Sən bir qorxaqsan!'' deyə təkrar qışqırır. Dağdan gələn səs "Sən bir qorxaqsan!" deyə cavab gəlir. Uşaq atasına dönüb

Bir gün gənc vəzirlərdən biri şahın yanına gələrək deyir: “mən gəncəm, sağlamam, cəldəm. Ancaq mən beşinci vəzirinəm və ücrətimdə azdır. Sənin birinci vəzirin isə qocadır, xəstədir və ləngdir. Bizim yerlərimizi dəyişdirmən daha doğru olmazmı?”

Yaşlı çoban sürüsünü otlatmaq üçün yaylaya çıxdığında təpəyə yaxın bir alma ağacının altında dincələr və əgər mövsümüse, onunla danışaraq:

Öz işindən, güzəranından narazı bir heykəltaraş çox varlı bir tacirin evinin önündən ötürdü. Qapı açıq olduğundan o tacirin dəbdəbəli evini, böyük bağını, çox sayda nökər-qaravaşını gördü. Halına acıyaraq öz özünə "Bu tacir nə qədər sərvətilidir!", - deyə düşünüb onun kimi tacir olmağı arzuladı. Möcüzə baş verdi və bir an içində çox varlı tacirə çevrildi.