İslam Azərbaycanda (İslam.Az)

Bir dəfə Nyu-York sakini hindu dostu ilə şəhərin küçələrini dolaşırdı. Qəfildən hindu dayandı:

Dahiliyə ən yaxın olan doğruluqdur.

Cəngavərin yolu səhradan keçirdi. Artıq neçə gün idi ki, suya və yeməyə həsrət idi. Birdən uzaqda bir göl gördü, son qüvvəsini toplayaraq sevinclə bu gölə tərəf addımladı.

İnsan nə qədər primitivdirsə, bir o qədər özündən razıdır.

Günlərin birində iki dənizçi talelərini sınamaq üçün səfərə çıxdılar. Gəmiləri adaya yan aldı. Adada məskən salan qəbilənin başçısının iki qızı var idi. Böyük qız – gözəllər gözəli, kiçik isə - belə, sıradan biri.

Olduqca kifir insan yol ilə gedirdi. Birdən gözləri yol kənarındakı güzgüyə sataşdı. Onu qaldırdı və... Güzgüdə çox çirkin bir sima əks olunmuşdu. Bundan qəzəblənən insan güzgünü yenidən yerə atdı: “İndi anladım nə üçün səni bəyənməyiblər”.

"Hökmdarın zəkasının əsas göstəricisi onun ətrafına topladığı insanlardır"

Şəhərlərin birində inanclı, Allahı sevən qadın yaşayırdı. Artıq uzun illər idi ki, o, bütün namazlarını ilk vaxtda, azandan dərhal sonra məsciddə qılırdı. Qadın hər gün bir neçə dəfə məscidə gəlirdi. Yol boyu ona müraciət edənlərə, sədəqə istəyən yoxsullara, salam verən qonşulara əhəmiyyət vermir, zikr edirdi. Hətta mobil telefonun zəngini də eşitmirdi.

Tərif zəka sahibinə faydalıdır, səfehə isə, ziyandır.

Dünya görmüş qoca şəhərin girişində əyləşib, fikrə dalmışdı. Şəhər qapılarına yaxınlaşan gənc ondan soruşdu:

- Mən heç vaxt bu şəhərdə olmamışam. Buranın camaatı necədir?