Tez-tez baş verməsə də, mütəmadi olaraq xəbər lentlərində dünyanın müxtəlif guşələrində meydana gələn belə faciələr haqqında oxuyuruq: hansısa zooparkda vəhşi aslan (pələng, bəbir, timsah və s.) onu yemləyən, qayğısına qalan işçini parçalayıb.

Bu hadisələri incələdikdə isə çox maraqlı bir nüans müydana gəlir: faciə qurbanları heç də təcrübəsiz, işə yenicə başlamış gənclər deyillər. Əksinə, nəhəng pəncələrin və iti dişlərin hədəfləri bir qayda olaraq uzun illər vəhşi heyvanlarla təmasda olmuş, necə deyəllər, bu peşənin hər üzünü görmüş mütəxəssislərdir. Bəs, elə isə, onların həlakına gətirib çıxaran hansı amildir?

Əlbəttə, “əcəl” deyilən bir məhfum var, bu, öz yerində. Ancaq əksər hallarda faciəyə səbəb nəzarətçinin ani olaraq ehtiyatı əldən verməsi, harda və nə ilə üz-üzə dayanmasını unutması, başqa sözlə, “qırmızı xətti” keçməsi olur. İlk dəfə vəhşi heyvanla təmasa məcbur olan şəxs tələb olunandan da artıq ehtiyat edir, təhlükəsizliyini düşünür, hər an hücuma məruz qalacağını şüuraltı təsəvvür edir. İlk təcrübə yaxşı, necə deyərlər, qurbansız, fövqəladə hadisəsiz ötüşür. Sonra ikinci, üçüncü, onuncu, yüzüncü... Yenə də hər şey qaydasındadır. Və günlərin bir günü işi vəhşi heyvanları yemləmək olan insan həmişə belə olacağına iman gətirir. Vəssalam. Artıq o, hər bir xoşagəlməzlikdən sığortalandığını düşünür: o, heç vaxt hücuma məruz qala bilməz; o, əsl peşəkar, işinin ustası, ən yüksək zirvəni fəth etmiş birisidir. Nəticədə ilk dəfə təhlükə ilə üz-üzə qaldıqda etdiyi daxili səfərbərlikdən əsər-əlamət də qalmır. “Qırmızı xətt” əriyir, ətraf mühitlə birləşir, fəzada qeybə çəkilir. Və... Nə vaxtsa o nəhs, həlledici, son gün gəlib yetişir. Bəlkə də gözlərini bu dünyaya əbədi yummamışdan bir an öncə həmin peşəkar, mütəxəssis öz səhvini anlayır. Ancaq artıq gecdir. O səhvi düzəltməyə zaman verilmir... Filmin sonu.

Bunları nə üçün yazırıq, əziz müsəlmanlar? Əlbəttə, Allah Rəhman və Rəhimdir. Yaradanın rəhmətinin hüdudlarını ölçmək mümkünsüzdür. Bu rəhmət haqqında Quranda çox sayda ayə, dini mənbələrimizdə isə çox sayda hədislər mövcuddur. Amma bütün bu külliyyata arxayın olub Allahın Gözəl adları sırasında Qahir (düşmənləri qəhr edən), Cəbbar (zalımlara əziyyət verən), Kaşifüz-zürr (pisliklərin üstünü açıb ifşa edən) və s. adlarının olduğunu da hərdən xatırlamaq lazımdır. Neçə illərin vacib və müstəhəb namazları, isti yay günlərinin orucları, dəfələrlə getdiyimiz Ərbəin səfərləri, neçə qat hacı olmağımız, nə qədər ehsan etməyimiz və s. ibadətlərimiz bizi arxayın etməməlidir. Biz bəndə olduğumuzu, hansı İzzət və Cəlal sahibinin, hansı Qüdrət qarşısında dayanmağımızı unutmamalıyıq, ehtiyatı əldən verməməliyik, özümüzü artıq əlçatmaz zirvələr sakini sanmamalıyıq. Şeytan hər zaman yanımızdadır. Nə qədər yüksəyə qalxsaq da, o da yaxındadır. Daha yüksəkdə olanı yıxmaq, yerə çırpmaq isə, sözsüz ki, o məluna daha çox zövq verəcək. Odur ki, “qırmızı xəttlər”ə diqqət!