İslam Azərbaycanda (İslam.Az)

"Heç vaxt özünüzə bəraət qazandırmağa çalışmayın. Dostlarınıza bu lazım deyil, düşmənləriniz isə buna onsuz da inanmayacaqlar".

Ustad Möhsin Qiraətidən ibrətli əhvalat:

"Kənar şəhərlərdən birinə dini təbliğ etməyə getmişdim. Bir gün şəhərin məktəbinə dəvət edildim. Din barədə danışmalı idim. Təyin olunan zaman məktəbə gəldim. Uşaqlar həyətdə həvəslə idman edirdilər. Məktəb direktoru məktəb zəngini çaldırdı. Uşaqları toplayaraq elan etdi ki, uşaqlar, idman vaxtı bitdi. Sonra üzünü mənə tərəf tutub uşaqların hazır olduqlarını bildirdi: buyurun, cənab Qiraəti, uşaqlar sizi dinləyir.

Bir kor qaranlıq gecədə əlinə çıraq, çiyninə kuzə götürərək yol gedirdi.

Günlərin bir günü gənc oğlan gözəl paltarından birini geyinib məscidə sübh namazına gedir. O, məscidə çatmamış yıxılır, paltarı büsbütün bulaşır. Ayağa qalxıb üst-başını çırpır, evə qayıdır və paltarını dəyişib yenidən məscidə yollanır. Bu dəfə də həmin yerə çatanda yıxılır, üst-başı yenə tamam bulaşır. Yenidən evə qayıdıb paltarını dəyişir və məscidə gedir. Yolda qarşısına əliçıraqlı bir şəxs çıxır. Gənc oğlan ondan adını soruşduqda deyir: “Gördüm eyni yerdə iki dəfə yıxıldın, bunun üçün də çıraq gətirib ayağının altını işıqlandırmaq istədim”.

Elm və fəzilət sahibi bir sufi olan Abdullah ibn Mübarək həcc ibadətini yerinə yetirdikdən sonra Hərəmdə yəqaza (yuxu və oyanıqlıq halı arasında) ikən səmadan iki mələyin endiyini görür. Mələklərdən biri digərinə deyir: “Bu il 600 min adam həccə gəldi, ancaq onların həcci Şamda Əli ibn Müvəffəq adlı bir ayaqqabı təmircisinin etdiyi əməlin hörmətinə qəbul oldu. O şəxs həccə getməyə niyyət etdi, ancaq gedə bilmədi. Etdiyi əmələ görə isə bütün hacıların həcci qəbul olundu.”

Çovğunlu qış gecəsi bir ailənin odunu qurtardı. Ata baltanı götürüb yaxınlıqdakı meşəyə getdi və quru ağac taparaq onu kəsdi.

Bir gün Şah Abbas iki ruhani vəzirlə – Şeyx Bəhai və Mir Damadla gəzintiyə çıxır.

Tələbələrdən biri tərki-dünya (özünə qapılaraq, hamıdan qaçıb bir yerdə ibadətlə məşğul olmaq) olub, bir küncə çəkilib ibadət edir, ağlamaq və Allaha yalvarmaqla məşğul olur. Onun bu qədər ifrat dərəcədə ağlayıb-sızlamasına, nalə çəkməsinə razı olmayan ustadı ona yaxınlaşır və soruşur:

Böyük övliyalardan sayılan Əbu Müslim Səftərdən belə nəql olunur.

Qıtlığın hökm sürdüyü və hər kəsin əziyyət və nigarançılıq içərisində çıxış yolu axtardığı bir il məşhur sufilərdən Şəqiq əl-Bəlxi varlı bir adamın köləsinin sevinclə oynadığını görür. Məsələnin məğzini öyrənmək üçün ondan soruşur: “İnsanlar qıtlıq və aclıq səbəbilə ah-nalə qopardır, bəs sən nəyə arxalanaraq belə oynayırsan?”