Yəqin dədələrimiz belə yerdə deyib ki, “Bir dəli quyuya bir daş atdı, 100 ağıllı yığışdı, çıxarda bilmədi”. Artıq neçə gündür hamı bir nəfərin sərsəmləməsini, Milli qəhrəmanımız Mübariz İbrahimova dil uzatmasını müzakirə edir.

Əksəriyyət bu həqarəti pislədi, bəziləri hətta məhkəməyə müraciət etdi. Amma “novator” qıza bəraət qazandıranlar da tapıldı. Nə qədər acınacaqlı olsa da, bunların da əksəriyyəti gənclər idi. O gənclər ki, Qarabağı heç vaxt görməyib, ermənilərin xalqımıza qarşı vəhşiliyini də ya kitablardan oxuyub, ya da televiziya verilişlərindən eşidib. Yaxşı, bəs bu hal, presedent nə üçün baş verdi? Buna gətirib çıxaran yol haradan başlayır? Bu suallara cavab vermək üçün bir qədər geriyə boylanmalı olacağıq.

Gənclər xatırlamaz, amma proses hələ SSRİ-nin sabiq başçısı Mixail Qorbaçovun dönəmində start götürmüşdü. “Yenidənqurma” bəhanəsi ilə az qala bütün mənəvi dəyərlərə sapand atıldı. Təsəvvür edin ki, hətta dövrü mətbuatda, TV verilişlərində  ictimai nəqliyyatda yaşlı insanlara əyləşmək üçün yer verilməsi pislənir, bunun əksi təbliğ olunurdu. Məntiq də “daşdan keçərli”: “Nə bilirsiniz bu insanın keçmişi necə olub? Bəlkə fərarilik edib Böyük Vətən müharibəsi illərində? Ya canidir?!”...

Beləcə gəlib çıxdıq 21-ci əsrin ikinci onilliyinə. Burada da dəyərləri gülləboran festivalına əvəzsiz töhfə verənlər tapıldı. Biri deputat mandatını bayraq edərək Şah İsmayıl Xətaiyə, dahi Füzuliyə təpik atdı, digəri “mən ilahiyyatçıyam” deyib sinəsini qabartdı, “Allah da, Peyğəmbər də, Quran da müqəddəs deyil” söyləyib beyinləri zəhərlədi, üçüncüsü pasifist-humanist-liberal “şorbası” hazırlayaraq camaatın mədəsini bulandırdı. Nəticə isə... Nəticə də artıq xatırlatdığımız hadisə: Mübariz kimi dəyərin aşağılanması, şəhidlik kimi müqəddasatın alçaldılması.

Təbii ki, bunu edənə bəraət qazandırmaq olmaz. Amma anlamaq olar. Təsəvvür edin ki,  bu gənc hər gün TV efirindən bir qucaq axmaqlıq, bayağılıq, düşüklük görüb və eşidib. O cümlədən də Şah İsmayılın, Füzulinin, Quranın, Peyğəmbərin (s), imam Hüseynin (ə) alçaldılmasını, ittiham edilməsini dəfələrlə görüb və eşidib. Hamının da düşüncə tərzi, təfəkkür etmək dərəcəsi eyni olmur axı, hamı mikrobu dərhal sezə bilmir. İmam Hüseyn (ə) təhqir olunursa, Mübariz İbrahimovu alçaltmağa nə mane olacaq? Əgər imam Hüseyn (ə) və Peyğəmbər (s) gənclərimizə nüfuz deyilsə, artıq onların qarşısını nə kəsə bilər? Bəzi gənclərimiz üçün demək olar ki, dəyər qalmayıb. Ata, ana, baba, həyat yoldaşı, dost, qəhrəman, şəhid, vətən – bunlar üçün sadəcə söz yığınıdır. Və bu sözlərin üzərində heç bir mənəvi yük yoxdur. Nə qədər acınacaqlı səslənsə də, cəmiyyətimizin, zamanımızın tərbiyələndirdiyi, böyütdüyü, sabah isə bu dövlətin müqəddəratını tapşırmağa hazırlaşdığımız insanlardır bunlar. Deməli, haradasa, nə isə səhv edilir. Deməli, başbilənlər papaqlarını qarşıya qoyub düşünməlidirlər. Deməli, demokratiya bəhanəsini gətirərək hər axmağa tribuna, hər ağılsıza deputat mandatı, hər sarsağa da söz vermək olmaz!