Bəzən qarşı tərəf sən dediyin sözləri və ona çatdırmaq istədiyin mətləbləri anlamayıb ünvanına min bir iftira yağdıranda, düşünürsən ki, kifayətdir. Səbr edib düşünürsən ki, nə vaxtsa o gün gələcək. Allah qismən də olsa pərdələri qaldıracaq, qarşı tərəfdəkilər sənin nə haqqında danışdığını anlayacaq. Kim bilir, bəlkə də artıq həmən o qarşı tərəfin bir qismi üçün “N” günü yetişdi... Meydan TV-nin “Zirzəmi” verilişində Emin Millinin efirdən səsləndirdiyi fikirlər ən azından mürgü vuranları ayıltmalıdır. Verilişə hələ qayıdacağıq. Hələliksə, bir haşiyə.

Biz həmişə dindarların siyasi oyunların iştirakçısına çevrilməsinə, kimlərinsə əlində marionet olmasının əleyhinə çıxış etmişik. İmamlarımızın həyatlarına nəzər salmaq kifayətdir ki, bu mövqeyin təməlinin neçənci əsirdə və kimlər tərəfindən qoyulduğunu anlayaq. Bəli, dindar siyasətlə məşğul ola bilər. Amma müstəqil olmalıdır, qeyri-dindar və qeyri-İslami siyasi hərəkatların oyunlarına qarışmamalı, onların din pərdəsi altında öz məqsədlərinə çatmaları üçün İslam prinsiplərini ayaq altına ataraq ilahi dəyərləri körpü etməməlidir. Bu mövqeyə görə də daim tənqidlərə məruz qalmışıq. Guya biz İslam prinsiplərinin əleyhinəyik. Əsla belə deyil! Bir daha təkrar edək ki, biz islamçıların, dindarların alətə çevrilməsinin əleyhinəyik və son zamanlar dini sahədə mövcud bəzi problemlərdən istifadə edərək siyasi müxalifəti təmsil edən bəzi qüvvələrin dindarları öz tərəfinə çəkmək, onlardan hakimiyyətə gəlmək üçün istifadə etmək cəhdlərinə olduqca mənfi yanaşırıq. Bu məqsədlə müxalifət tərəfindən onlarla həmrəy olmayan din xadimlərini tənqid etmək, gözdən salmaq siyasəti yürüdülür. Təəssüf ki, bir çox dindar qardaşlarımız da bu təsir altına düşüblər, məqsədyönlü təbliğatın qurbanları olublar. Yuxarıda qeyd etdiyimiz və videosunu diqqətinizə çatdırdığımız veriliş haqlı olduğumuzu müəyyən qədər təsdiq edir. Son zamanlar həbsdə olan dindarların az qala “mənəvi qardaşına” çevrilmiş Emin Millinin söhbətini diqqətlə dinləyin. O, məhz təmsil etdiyi qüvvələrin mövqeyini ortaya qoyur: “Mən  hesab edirəm ki, insan yetkinlik yaşına çatmayana qədər, yəni məktəbi bitirməyənə qədər, ən azı, hicab taxmaq olmaz… Məktəbi bitirməyənə qədər insan hansı seçimi edə bilər?… 5 yaşında, 10 yaşında uşaq necə qərar verə bilər ki, mən hicabı taxıram, ya taxmıram?... Düşünürəm ki, burda Azərbaycan cəmiyyətinə, dövlətinə uyğun bir orta yol tapılmalıdır. Orta yol da ondan ibarətdir ki, məktəblərdə hicab taxmaq olmaz, çünki insanlar İslamı hələ şüurlu şəkildə qəbul edə bilməzlər bu yaşda, bunu etmək olmaz. Amma yetkinlik yaşına çatandan sonra, universitetə qəbul olunandan sonra insanlar buna özləri qərar versinlər”. Müxalifətlə işbirliyi qurub İslamı “ağ günə” çıxarmaq planları quranlar hələ də haqlı olduqlarını düşünürlər? “Qardaşınız” Emin Millinin söylədikləri Misir Mərdanovun fikirlərindən çoxmu fərqlənir? Bu mövqe kölgəsini qılıncladığınız Sabir Rüstəmxanlı və Tənzilə Rüstəmxanlının mövqeyi ilə eyni deyilmi?  Amma, bu hələ son deyil. Baxın, hər dəfə hicab qadağasından söz düşəndə ən tutarlı arqumentlərimizdən biri də Konstitusiyada, qanunlarda hicabın yasaqlanmadığıdır. Bəs Emin Milli bu barədə nə deyir: “Uşağa da müəyyən qadağalar qoyursan, haqlarımızda da qanunla müəyyən məhdudiyyətlər var. Bu məsələdə də müəyyən məhdudiyyət olmalıdır: məktəbdə hicab olmaz, universitetdə olar.” Verilişin digər iştirakçısı Həbib Müntəzir etiraz edir: “Qanunda belə bir şey yoxdur”. Emin Millinin cavabı: “Bu qanuni şəkildə həll olunmalıdır”. Hə, əcəbdir.  Bu barədə nə düşünək indi? Bunlarla birləşəkmi? Kİmsə deyə bilər ki, “eşşəyi min, ata çatana qədər” prinsipi ilə davranaq, siyasət işlədək və məqsədimizə yetişəndən sonra müxalifətin “qulağını buracağıq”. Hə? Ay-hay! Necə deyərlər, “getdim onu tutmağa, o məni tutmuş idi”!

Bu yazını oxuyub dərhal klaviaturanı qarşısına çəkib yeni fayl açaraq bizə “cavab” yazmağa başlayanlarla, kimlərinsə “müqəddəs” olub səhv etmək ehtimallarının “sıfıra” bərabər olduğunu “sübut etməyə” can atanlarla işimiz yox. Zatən məqsədimiz də onlar deyil əzəldən. Sözümüz tora düşən saf dindarlaradır: sadəcə öz beyninizə bir qədər zəhmət verin, imamların həyatlarını azacıq analiz edin, sonra da təqdim olunan videoya bir daha baxın. Nəticəni özünüz çıxarın.

Sonda onu deyək ki, siyasətlə məşğul olmaq və hansısa siyasi hərəkatı, partiyanı dəstəkləmək hər kəsin öz işi və öz haqqıdır. Amma dini və dindarları buna alət etmək həm dinə, həm dindarlara xəyanətdir. Bizim müxalifətə, bu yolda olan siyasi qüvvələrə heç bir ciddi iradımız yoxdur: onlar öz işlərini görür, dindarları öz tərəflərinə çəkmək üçün çalışır və bu zaman hansı vasitələrdən istifadə etmələri də sırf şəxsi işləridir. Zatən onların dinə baxışları, bu sahədə tutduqları mövqe 20 ildir ki, göz önündədir. Bizim iradımız özlərini “bəsirət sahibi”, “din mücahidi”, “mübariz ruhani” hesab edənlərin onların tələsinə düşmələri və dindarları da bu tələyə çağırmalarıdır.

İndi isə videoya baxın. Baxın və o günü gözünüzün önünə gətirin ki, Misir Mərdanovlu günlərə şükür edib ölənlərinə sidq ürəkdən rəhmət oxuyacaqsınız.

İslam.az