İmam Əli (ə) Allahın Rəsulunu (s) belə vəsf edir: “O, bir təbib idi ki, təbabəti xəstələrin yanına qaldırır, lazımi yerə məlhəm qoyur, lazımi yeri dağlayırdı. O, bunları ehtiyac duyulan yerlərə - kor qəlblərə, kar qulaqlara, lal dillərə yetirir, öz dərmanları ilə qəflət yerlərini, heyrət məqamlarını axtarırdı”.
(“Nəhcül-bəlağə”, 108-ci xübə).