Peyğəmbərin zamanında Mədinə sakinlərindən biri iman gətirsə də, hələ əxlaqı və imanı kamil olmamışdı. O, gecələr camaatın evinə girib oğurluq edərdi.

Bir gecə yenə bir evin hasarına qalxıb pəncərədən içəri baxdı. Gördü ki, evdə xeyli bahalı əşya var. Başa düşdü ki, varlı adamın evidir. Evin içində cavan və yaraşıqlı bir qadının da olduğunu gördü. Əvvəlcə öz-özünə dedi: “Bu gecə bəxtim yaman gətirib. Indi nəinki bu evi soyaram, üstəlik bu qadını da zorlayaram”. Elə bu fikirlə hasardan həyətə düşmək istəyirdi ki, birdən-birə ürəyində Allah xofu hiss etdi. Fikirləşdi: “Məgər ölməyəcəyəm, məgər axirətdə Allaha hesab verməyəcəyəm? Müvəqqəti ləzzət üçün niyə özümü əbədi əzaba düçar edim?”. O qədər özünü danladı ki, tamamilə niyyətindən peşman oldu, qayıdıb evinə getdi.  
Ertəsi gün tövbə etmək üçün Peyğəmbərin yanına yollandı. Sözə başlamaq istəyirdi ki, gecə evinə oğurluğa getdiyi qadının gəldiyini gördü. Qadın öz gəlişinin səbəbini Peyğəmbərə açıqlayıb dedi: “Ey Allahın elçisi! Mən dul qadınam. Ərimdən mənə ev və xeyli mal-dövlət qalıb. Indiyə kimi ikinci dəfə ərə getmək haqqında heç fikirləşmirdim. Bu gecə evimin hasarının üstündə qaraltı gördüm, oğru olduğunu bildim. Hərçənd ki, oğru içəri girməyə cürət etmədi, amma daha evdə tək qalmağa qorxuram. Mən Sizi vəkil edirəm ki, öz məsləhət bildiyiniz adama məni ərə verəsiniz. Amma bi şərtlə ki, ərim də mənim evimdə yaşayacaq”.
Peyğəmbər əli ilə o adamı göstərib soruşdu: “Bu adama ərə getməyə razısan?”. Qadın oğrunu tanımayıb cavab verdi: “Etirazım yoxdur. Sizin sözünüz mənim üçün qanundur”.
Peyğəmbər kişinin də razılığını aldıqdan sonra qadının kəbinini ona kəsdi. Sonra ər-arvad qadının evinə yollandılar. Zifaf gecəsində keçmiş oğru öz sirrini qadına açıb söylədi: “Dünən gecə sənin evinə oğurluğa gələn adam mən idim. Şeytan məni aldadıb səni zorlamağa təhrik edirdi. Amma mən Allahı yadıma salıb, şeytanın vəsvəsəsinə yox deməyi bacardım. Dünən bu evə oğru və namus canisi kimi girmək fikrində idim. Bu gün isə tövbəmin sayəsində sənin halal ərin və bu mal-mülkün sahibi kimi həmişəlik bu evə girməyi Allah mənə nəsib etdi”.