Rəsuli-əkrəm (s) buyurur:  Sədəqə öz sahibinin əlindən çıxan zaman (yəni kasıblara verilərkən) ona deyər:  Fani idim, mənə varlıq bağışladın, kiçik idim, məni böyütdün, düşmən idim, məni dost etdin, indiyə qədər sən məni qoruyurdun, indi isə qiyamətə qədər mən səni qoruyacağam.

İmam Əmirəl-möminin Əli əleyhissalam buyurur:  Həqiqətən Allah-taala fəqir və kasıbların ehtiyaclarını, xərclərini varlıların sərvətində qoymuşdur. Deməli, bir fəqir ac qalarsa, bu hansısa bir sərvətlinin onun haqqını verməkdən imtina etməsi səbəbi ilə olmuşdur.

Rəsuli-əkrəm (s) buyurur:  Sədəqə verin və öz xəstələrinizi sədəqə vasitəsilə müalicə edin. Çünki sədəqə xoşa gəlməz hadisələri və xəstəlikləri dəf edir, ömrün uzanmasına, mal-dövlətin artmasına səbəb olur.

Tavus ibni Yəman deyir:  Əli ibni Hüseyn əleyhissalam buyurdu:  Mö`minin beş nişanəsi vardır. Dedim:  Hansılardır, ey Peyğəmbər övladı?  Buyurdu:  Xəlvətdə təqvalı olmaq, mal-dövləti az olarkən sədəqə vermək, müsibət baş verərkən səbr etmək, qəzəblənərkən həlim olmaq və qorxarkən düz danışmaq.