"Bakupost" - Sülh və Demokratiya İnstitutunun konfliktologiya bölməsinin rəhbəri (?) Arif Yunus üçün əsl özünə layiq iş tapılıb. “Əgər konflikt yoxdursa, onu yaradıb inkişaf etdirmək lazımdır” tezisi ilə yaşayan bu “demokrat” indi də Suriyada savaşan azərbaycanlılarla bağlı araşdırmalara girişib. Amma bu araşdırmaların hansı məqsədlərlə aparılması və hansı niyyətlərə xidmət etməsi müəyyən şübhələr doğurur.

Konfliktoloq KİV-ə müsahibəsinin elə ilk cümlələrindən şiə və sələfi ayrı-seçkiliyini xüsusi vurğulayaraq bu təriqətlər arasına nifaq toxumu səpməyə çalışır.

A.Yunus iddia edir ki, Azərbaycandan 11 nəfər Suriyaya gedərək Bəşər Əsəd tərəfdən döyüşür, məlumatı da ona sələfilər ötürüb: “Bu məsələdə sələfilərlə şiələr arasında fərq var. Sələfilərdə heç zaman ad-soyad göstərmirlər. Daha çox ləqəblər yazılır. Məsələn, Əbu Səid, Əbu Yayha əl-Azəri. İndi sən get axtar tap, gör bu Əbu Səid kimdir?”

Konfliktoloqun iddiasına görə, bu gün Suriyada döyüşən azərbaycanlı şiələr bu ölkəyə Azərbaycandan gedənlər deyil, son 10-15 ildə İrana gedərək orda dini təhsil alan tələblərimizdir: “Məndə bu barədə məlumat daha əvvəldən vardı. Amma onu saytlara vermədim. Çünki mən heç zaman tələsmirəm, gözləyirəm ki, məlumat hər hansı formada təsdiqini tapsın. Məsələn, daha əvvəl məndə 8 nəfər barədə məlumat vardı. Amma sonra bu say 11 nəfərə qalxdı. Bunlar əsasən 20-29 yaşları arasında gənclərdir. Bunlardan biri Naxçıvandan, biri Göyçaydan, ikisi Yardımlıdan, Lənkərandan və Abşeron qəsəbələrindəndirlər”.

A.Yunusdan müsahibə alan jurnalist bildirir ki, bu məlumatlar təsdiqini tapmayıb. Həm rəsmi qurumlar, həm də həmin kəndlərin sakinləri xəbəri təsdiqləmir.

Konfliktoloq bu sözlərin qarşısında heç soyuqqanlılığını pozmur və bildirir ki, həmin sakinlər başqalarına məlumat verməkdən qorxur (?) və “eksklüziv”i yalnız A.Yunusa ötürür:

“Mənə qeyri-rəsmi söhbətlərdə bu faktları təsdiqləyir, amma sonra da deyirlər ki, bizə tapşırıblar bu barədə danışmayaq”.

Sən demə, konfliktoloq “gecə-gündüz əhali ilə görüşür və adamlar məsələ ilə bağlı “dərdini onunla bölüşür: “Dindarlarla görüşürəm, mənim yanıma ölənlərin yaxınları da gəlir. Onlara deyirəm ki, niyə çəkinirsiniz, qorxursunuz? Amma düşünürəm ki, zaman keçdikcə bu informasiyalar geniş yayılacaq”.

Qəribədir, digər bir “demokrat” Leyla Yunus da aləmə yalandan car çəkir ki, bəs “Sovetski” ərazisində yaşayanlar öz hüquqlarını qorumaq üçün ona müraciət edir.

Görəsən adı çəkilən şəhər və rayonların sakinləri niyə Suriyaya döyüşməyə getmiş övladları barədə hamıdan gizlətdikləri “əsl həqiqəti” A.Yunusa etibar edir? Daha bir sual: bütün bu faktları hələ xeyli əvvəl öyrənmiş A.Yunus onları ictimaiyyətdən niyə və hansı məqsədlərlə gizlədib?

Bəlkə konfliktoloq öyrəndiyi faktları vaxtında ictimailəşdirsəydi və etiraz səsini ucaltsaydı aldadılaraq Suriyaya aparılmış digər gənclərimizi geri qaytarmaq, onları düzgün yola çəkmək mümkün olardı. Bu problem cəmiyyətdə geniş əks-səda doğurandan, rəsmi dövlət qurumları və dindarlar işə qarışdıqdan sonra köhnə, özü də qeyri-dəqiq faktları ortaya qoymağın nə mənası var?

A.Yunus Suriyada baş verənlər barədə də fikir yürüdür. Amma bu, hadisələrə daxildən yox, dirijabldan durbinlə baxmaq təsiri bağışlayır. Konfliktoloq iddia edir ki, “Suriyada müharibə yaxın vaxtlarda başa çatmayacaq. Əksinə, düşünürəm ki, Suriya ikinci Əfqanıstan olacaq. Suriyada vəziyyət daha da pisləşəcək, radikallaşma dərinləşəcək.”

A.Yunusu ən çox narahat edən məsələ isə qatı dini radikal qruplaşmalara qarşı aparılan kampaniyadır. Lakin konfliktoloq sonda sevinclə özünə təskinlik verir: “Amma fikir verin, bütün bunlara baxmayaraq onların aktivliyi artır, sayları çoxlarır”.

Deməli, A.Yunusun hələ çox sayda uydurma “konfliktlər” yaratmaq, adamları saxta bəyanatlarla qızışdırmaq, araqarışdıranlıqla məşğul olub özü üçün meydan formalaşdırmaq imkanı qazanacaq.

Fərhad Abdullayev

P.S. Günahın yarısı bu başıbəlalı "tədqiqatçılar"dadısa, digər yarısı da "ələkçiyə qıl verənlər"in payına düşür... İşinizlə məşğul olun!