Bir gün Həzrət Əli ibn Əbu Talib (ə) camaatın qarşısında xütbə söyləyirdi. Səhabələrdən Səsəə ibn Suhan ayağa qalxıb soruşdu:

- Ya Əmirəl-möminin! Dəccal nə zaman meydana çıxacaq?

İmam cavab verdi:

- Otur, Allah sənin səsini eşitdi və nə istədiyin bildi (yəni sən öz sualını verdin, indi mən Allahın izni ilə cavabını söyləyim). Allaha and olsun, bu sualın soruşulduğu adam soruşandan artıq bilmir (yəni mən də sənin kimi o günün dəqiq vaxtını bilmirəm). Amma həmin zamanın bəzi əlamətləri vardır. Və ayaqqabının tayları bir-birinə uyğun olduğu kimi, bu əlamətlər də bir-birinin ardınca həyata keçəcək. İstəsən, onlardan səni xəbərdar edərəm.

Səsəə cavab verdi:

- Bəli, ya Əmirəl-möminin, istəyirəm.

İmam buyurdu:

- Yadında saxla, bunun əlaməti budur ki, camaat namazı öldürər. (Yəni namazı qılmazlar və unudarlar).

Əmanəti zay edərlər. (Yəni əmanəti sahibinə çatdırmadan yox edərlər).

Yalanı halal bilərlər.

Rüşvət alarlar.

Çox uca və möhkəm binalar tikərlər. (Yəni dünyaya aludə olub, uca qəsrlərdə, cah-cəlallı saraylarda yaşayarlar).

Dini dünyaya satarlar.

Ağılsız və səfeh adamlarla durub-oturarlar.

Qadınlarla məşvərət edərlər.

Qohumlarla əlaqəni kəsərlər.

Öz həvavü-həvəslərinə (yəni nəfsani istəklərinə, tamahlarına) tabe olarlar.

Qana ehtiram göstərməzlər. (Yəni qan tökməyi adi hal sayar və insan həyatına məhəl qoymazlar).

Helm və mülayimlik zəifləyər.

Zülm törətmək fəxr sayılar.

Hökm sahibləri (vəzifə adamları) günah əhli olarlar.

Vəzirlər zülm edərlər.

Tanınmış (məşhur) adamlar xəyanətə bulaşarlar.

Yazıb-oxumağı bacaranlar (savadlılar) fasiqlikdə (günahkarlıqda) məşhur olarlar.

Əxlaqsız işlər açıq-aşkar edilər.

İftira və böhtan, günah və tüğyan artar.

Quranlar bəzədilər. (Yəni Quranın cildini və vərəqini bəzəyər, içindəkiləri isə oxumaz və əməl etməzlər).

Məscidlər bər-bəzəyə tutular. (Yəni məscidlərin bəzəyinə fikir verərlər, orada qılınan namazların keyfiyyətinə yox).

Uca-uca minarələr tikilər.

Cərgələr dolu və izdihamlı olar. (Burada həm məscidlərdə xüzu və xüşusuz qılınan namazlarda iştirak edənlərin sayının çoxluğu, həm də günah məclislərindəki sıxlıq nəzərdə tutula bilər).

Nəfsin istəkləri növbənöv olar. (Yəni günahların, haram əyləncələrin sayı və çeşidi çoxalar, hərənin başı bir günaha qarışar).

Əhd-peymanlar (vədlər) pozular.

Qadınlar dünya malına həris şəkildə ticarətdə öz ərlərinə şərik olarlar.

Günah sədaları ucalar və onu dinləyənlərin sayı çoxalar. (Yəni haram əyləncə yerlərindən gələn çal-çağır sədaları hər yeri bürüyər).

Cəmiyyətin (millətin) başçıları əslində onun ən alçaq üzvləri olarlar.

Camaat günahkar adamın şərindən qorxar (və ona etiraz etməz).

Yalançının sözü doğru sayılar.

Xain adamı əmanətdar kimi qəbul edərlər. (Yəni insanlara verilən qiymət dəyişər, hər kəs layiq olduğu qiyməti almaz).

Camaat musiqi və əyləncə alətlərinə meyl edər.

Ümmətin bir üzvü o birinə lənət deyər (camaat arasında düşmənçilik artar).

Qadınlar yəhər üstə qalxarlar. (Ola bilər ki, burada qadın sürücülərin sayının artması nəzərdə tutulur).

Qadınlar kişilərə bənzəyərlər (geyimdə, davranışda, fəaliyyətdə kişilərə tay olmağa çalışarlar).

Kişilər isə qadınlara oxşayarlar (bər-bəzəyə aludəlikdə, qorxaqlıqda, qətiyətsizlikdə).

Şahid görmədiyi hadisəyə şahidlik edər.

Dindən başqa sahələrdə oxuyub, təhqiqat apararlar. (Dini elmlər unudular, mənasız işlərə vaxt və pul sərf edilər).

Dünya üçün edilən səylər axirət üçün edilən səyləri üstələyər.

Qoyun dərisindən libas geyinərlər; halbuki, sinələrində canavar qəlbi gizlənib.

Onların qəlbi leşdən daha murdar, zəhərdən daha acıdır.

Vay olsun, vay olsun belə zəmanədən!

Tez olsun, tez olsun zühur belə zəmanədə!

(O zaman bil ki) vəd edilən vaxt yaxınlaşır...

(Mənbə: Biharül-ənvar, 52-ci cild, səh. 192-193).