Xacə Abdullah Ənsarinin təfsirində yazılıb ki, keçmiş zamanlarda bir abid yaşayırmış. Bir gün abid camaatın yaxınlıqdakı ağaca pərəstiş etdiyini eşidir. Baltanı götürüb ağacı kəsmək üçün yola düşür.

İblis qoca bir kişi simasına girib abidin qabağına çıxır və deyir: “Get ibadətinlə məşğul ol, sənin o ağacla nə işin var?”. Abid qəzəblənib İblisi yerə yıxır və sinəsinə çökür. İblis hiyləyə əl atıb deyir: “Məni öldürmə, sənə yaxşılıq edərəm. Sən dərviş adamsan, ağacı kəsməyi başqalarının öhdəsinə burax. Əvəzində mən hər gün sənə iki dinar verərəm. Birini özün xərcləyərsən, o birini də sədəqə verərsən”.
Abid razılaşıb İblisi buraxır. Bundan sonra abid bir neçə gün ərzində hər səhər yastığının altından iki dinar pul tapır. Onların birini özü xərcləyir, birini də sədəqə verir. Bir gün yastığının altında pul görmür. Yenə baltanı götürüb evdən çıxır. İblis yenə həmin simada onun gözünə görünür. Amma bu dəfə İblis abidi yerə yıxıb sinəsinə çökür. Abid heyrətlə soruşur: “Necə oldu ki, o gün mən səni yıxdım, bu gün isə sən mənə qalib gəldin?”. İblis cavab verir: “Keçən dəfə sən Allah yolunda qəzəblənib məni yıxdın, o zaman Allah sənə güc vermişdi. Bu gün isə sən öz tamahın naminə, pul üçün mənimlə güləşdin; buna görə də məğlüb oldun”.