Aşura günündə niyə İmam Hüseynin (ə) səhabələri təkbətək döyüşə çıxdılar, hamısı birlikdə döyüşmədi?

Aşura günündə İmam Hüseynin (ə) dəstəsi döyüşə birinci başlamadı. İlk həmləni düşmən tərəf etdi və İmamın silahdaşları müdafiəyə qalxdılar. İlk həmləni dəf edərkən İmamın təxminən 50 nəfər döyüşçüsü şəhid oldu. Sonra təkbətək savaşlar başladı. Doğrudur, ərəblərin müharibə qaydasına görə, savaşdan əvvəl təkbətək qarşılaşmalar olurdu. Amma Aşura günündə bu ənənənin qorunduğunu düşünmürük. Çünki əvvəla, qeyd etdiyimiz kimi, təkbətək savaşlar başlanğıc deyildi, bundan əvvəl şiddətli hücum olmuşdu. İkincisi, İmamın təxminən 70-ə yaxın silahdaşı təkbətək qaydada döyüşmüşdü, bu isə o vaxtkı döyüş ənənəsinə ziddir. Çünki ənənəyə görə, təkbətək döyüşlərin sayı az olurdu.

Əslində, Kərbəladakı çarpışmaları təkbətək döyüş saymaq da yanlışdır. İmamın silahdaşları meydana tək çıxsalar da, hər birinə qarşı düşmənin onlarla, hətta yüzlərlə əsgəri eyni vaxtda hücum edir, onu mühasirəyə alıb xəyanətlə şəhadətə çatdırırdılar.

Ehtimal ki, bu döyüş üsulunu İmamın silahdaşları özləri seçmişdilər. Çünki onların əsas məqsədi İmam Hüseyni (ə) bacardıqca daha uzun müddət qorumaq, onun şəhadətinə mane olmaq, eyni zamanda, bacardıqca daha çox düşməni öldürmək idi. Bunun ən yaxşı yolu döyüş meydanına bir-bir çıxmaq idi. Bununla İmamın silahdaşları həm vaxtı uzadır, həm də öz şücaətlərini tam şəkildə nümayiş etdirə bilirdilər.