Bir nəfər İmam Cəfər Sadiqin (ə) yanına gəlib, Ondan nəsihət istədi. İmam o adama buyurdu:

“1. Əgər Allah-təala ruzi yetirəcəyinə vəkildirsə, onda ruzi qazanmaqdan ötrü dəridən-qabıqdan çıxmaq nə üçündür?

2. Əgər ruzi Allah tərəfindən bölünübsə, onda hərislik nə üçündür?

3. Əgər Qiyamət gününün hesabı həqiqətdirsə, onda dünya malını toplamağın nə mənası var?

4. Əgər xərclənən malın geri qayıdacağı və artacağı Allahın öhdəsindədirsə, onda xəsisliyə səbəb nədir?

5. Əgər cəza izzət və cəlal sahibi olan Allahdandırsa, günahın səbəbi nədir?

6. Əgər ölüm haqdırsa, bu dünyada doyunca gülmək nə üçündür?

7. Əgər bütün əməllər həqiqətən Allaha təqdim olunursa, hiyləgərlik etməyin nə mənası var?

8. Əgər Şeytan düşməndirsə, ondan qafil olmağın səbəbi nədir?

9. Əgər sırat körpüsünün üzərindən keçmək haqdırsa, özünə qürrələnməyin nə mənası var?

10. Əgər hər şey qəzavü-qədərə bağlıdırsa, kədərlənmək nə üçündür?

11. Əgər dünya fanidirsə, ona arxayın olmaq nədəndir?”

(Şeyx Səduq. Tövhid, səh. 376).