Orta məktəblərdə qız uşaqlarının hicablı geyimdə təhsil almasına maneəçilik törədilməsi haqlı olaraq dindarları və insan azadlıqları tərəfdarlarını hiddətləndirir və təşviş hissi doğurur.

Faktiki olaraq bir çoxlarının məntiqsiz və cahil həyat sürdüyü zəmanəmizdə hicaba əl uzadılması nə üçün bu qədər kəskin reaksiya doğurur?

Biz, deyilənə görə, müsəlman ölkəsiyik, İslam Konfransı Təşkilatının üzvüyük. Dövlət bayrağımızda İslamın rəmzi olan yaşıl rəng öz yerini tutmuşdur. Ramazan bayramı, Qurban bayramı dövlət tərəfindən rəsmi olaraq bayram kimi qeyd olunur. Bir çox rəhbərlərimiz Həcc ziyarətində olmuşlar.

Bizim bu ölkədə özlərini "ziyalı" adlandıranların çox cüzi hissəsi ateist olduğunu etiraf edər. Əksəriyyət Allahın varlığına inandığını, Qurana hörmət etdiyini, özünün və ata-babasının müsəlman olduğunu bəyan edir. Lakin əmələ gəldikdə isə...

Sıravi bir vətəndaş təsəvvür edək. Həmin şəxs avtomobilini idarə edərkən yolda DAM işçisini və ya radar qurğusunu gördükdə özünü yığışdırır, sürəti azaldır və s. Səbəb odur ki, cəzalandırılmaqdan qorxur. Eyni zamanda öz rəisini görəndə ona yarınmağa, əmrlərini düzgün və vaxtında yerinə yetirməyə və s. çalışır. Səbəb – mükafatlandırılmasına, vəzifəsinin, maaşının yüksəldilməsinə olan ümiddir.

Bunlar o deməkdir ki, həmin adamın hissiyyatı vardır. Lakin əgər həmin şəxs ən böyük qüdrət və qüvvət sahibi olan Allah Təalanın qadağalarına əhəmiyyət vermirsə, əmr etdiyi əməlləri yerinə yetirmirsə, bu, əslində Allaha inanmamaq, Onun cəza vermək və ya mükafatlandırmaq iqtidarında olmadığını zənn etməkdir. Bu isə açıq-aşkar kafirlikdən başqa bir şey deyildir.

Əgər soruşanda "mən müsəlmanam" deyən şəxs Allahın əmrlərini yerinə yetirmirsə (namaz qılmırsa, oruc tutmursa, zəkat vermirsə, hicaba riayət etmirsə və s.), qadağalarına məhəl qoymursa (sərab içirsə, zina edirsə, qumar oynayırsa, rüşvət alırsa və s.) və özünü ağıllı, "ziyalı" hesab edirsə, bu onun öz seçimidir. Hər kəs öz əməlinə görə Allah qarşısında şəxsən cavab verəcəkdir. Odur ki, imanlı, vicdanlı insanlar belə halları görəndə narahat olub təəssüf hissi keçirsələr də, nisbətən sakit qarşılayırlar.

Lakin azan verilməsinə əngəl törədilməsi, hicaba qadağa qoyulması mahiyyət etibarilə fərqli məsələdir.

Bu kimi işlər əslində mömin bir şəxsin boğazına zorla şərab tökmək, yaxud ismətli bir insanı əxlaqsızlığa məcbur etmək və s. kimi mənhus əməllərlə bir sırada durur.

Odur ki, bu kimi əməllər Allahın əmrinə qarşı çıxmaqla yanaşı, haqlı olaraq, insanların şəxsiyyət və hüquqlarına təcavüz kimi qətiyyətlə pislənilir və yolverilməzdir.

Eldar Ümidvar,
"Deyerler.org"un oxucusu