İslam.az oxucuların diqqətinə həm təbəssüm doğuran, həm də düşünməyə vadar edən ibrətli hekayə təqdim edir...

Bir dəfə həyətimə qoca yorğun it daxil oldu. Xaltasından və zahiri görünüşündən hiss olunurdu ki, o, hansısa evdə yaşayır və onun qeydinə qalan var. Heyvan tələsmədən mənə yaxınlaşdı. Mən onun başına sığal çəkdim və it ardımca gəldi, evə daxil oldu. Dəhlizi keçərək qonaq otağının küncündə yumağa dönüb yuxuya getdi. Təqribən 1 saat sonra ayılaraq qapıya yaxınlaşdı. Mən qapını açdım və iti bayıra buraxdım.

Beləcə bir neçə həftə davam etdi. İt hər gün gəlir, təqribən 1 saat mürgülədikdən sonra gedirdi. Məni maraq bürüdü və onun xaltasına yazıb bir kağız bərkitdim: “Bu itin sahibinin kim olduğu çox maraqlıdır. Bilirsiniz ki, itiniz hər gün bizə yatmağa gəlir?”

Səhəri gün it yenə gəldi. Xaltasında isə cavab məktubu var idi: “Onun yaşadığı evdə 6 uşaq var. Özü də onlardan ikisinin hələ heç 3 yaşı yoxdur. İt sadəcə yatmaq istəyir. Olar mən də sabah onunla yatmağa gəlim?”

P.S. Dostlar, gəlin valideynlərimizin qədrini bilək. Bəzən ac, bəzən susuz, bəzən yuxusuz qalaraq onlar bizi bəslədilər, böyütdülər, həyata pərvazlandırdılar. Allah onlardan razı olsun!